ประเพณีสรงน้ำพระธาตุประจำปี พ.ศ.2569 ณ วัดม่อนพญาเช่จัดขึ้นประจำทุกปีในปี พ.ศ. 2569 ตรงกับวันจันทร์ที่ 8 มิถุนายน เวลา 08.30 น.โดยท่านไพโรจน์ โล่สุนทร ส.ส.จังหวัดลำปางเป็นประธานในพิธี มีประชาชน ชุมชนและคณะศรัทธาสาธุชนมาร่วมงานกันอย่างคับคั่ง

    

       ก่อนวันประเพณีสรงน้ำพระธาตุวัดม่อนพญาเช่ของทุกปี จะมีพิธีบวงสรวงพระสุพรหมฤาษ์ล่วงหน้า 1 วันเนื่องจากบริเวณเทือกเขาดอยงาม ( ดอยง่าม ) บริเวณที่ตั้งของวัดม่อนพญาเช่ในปัจจุบันหรือดอยเขลางค์ในสมัยนั้นคือที่พำนักของสุพรหมฤาษีกับพรานเขลางค์อันเป็นจุดเริ่มต้นในการสร้างเมืองเขลางค์นครของเจ้าอนันตยศกษัตริย์องค์แรกของเขลางค์นครในยุคอาณาจักรหริภุญไชย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 1223

  แม้ในปัจจุบันการจัดพิธีสรงน้ำพระธาตุฯและการบวงสรวงพระสุพรหมฤาษีดูจะเป็นคนละส่วนแต่หากจะโยงเรื่องราวทางประวัติศาสตร์แล้วคุณค่าทางภูมิประวัติศาสตร์จะเกิดขึ้นได้และสร้างคุณค่าของอาณาบริเวณพุทธมณฑลแห่งนี้สมควรอย่างยิ่งที่จะร้อยเรื่องราวที่เกี่ยวพันเชื่อมโยงกันตั้งแต่ก่อนตั้งเมืองเขลางค์นครในอดีตอันมีพระสุพรหทฤาษีเป็นบุคคลสำคัญมีพรานเขลางค์เป็นผู้นำทางรวมทั้งเป็นสถานที่พระนางจามเทวีเคยเสด็จมาพบสุพรหมฤาษีในคราวเสด็จมาปฏิบัติธรรมที่เวียงอาลัมพางค์ที่เจ้าอนันตยศสร้างถวายในช่วงบั้นปลายชีวิตของพระนางกว่า 1300 ปีมาแล้ว ประวัติศาสตร์ท้องถิ่นของเมืองลำปางจึงมีเรื่องราวที่จะหยิบยกขึ้นมาให้เห็นว่านครลำปางเมืองเก่าที่สมควรผลักดันให้เกิดการท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์และสร้างความภาคภูมิใจของพี่น้องชาวลำปางสืบไป

 ฟ้อนเมืองเผียไหมลำปาง เป็นชุดที่คิดขึ้นโดยนายศักดิ์ สักเสริญ รัตนชัย ปราชญ์พื้นบ้านลำปาง ซึ่งมีความเชื่อว่า “ความเป็นชาติอยู่ได้เพราะการมีอะไรเป็นของตนเอง จังหวัดลำปาง มีหลายสิ่งหลายอย่างที่น่าเรียนรู้และสามารถเรียนรู้ได้จากของจริง การปลูกฝังให้เยาวชนผูกผันกับวัด สัมผัสวัด โดยใช้ลานวัดเป็นศูนย์กลางในการเรียนรู้ ปลูกฝังคุณธรรม จริยธรรม และศิลปะพื้นเมืองเหนือ ซึ่งเรียนรู้ได้ตั้งแต่ศิลปะลานวัด จิตรกรรมฝาผนังของโบสถ์และวิหารในวัด”

ความตั้งใจและความเชื่อดังกล่าวทำให้ชมรมจุสะหรีแม่ข่วงเจิง วัดกู่คำ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2536 เพื่อใช้เป็นสถานที่สำหรับศึกษาเรียนรู้ด้านศิลปะการแสดง

    นายสักเสริญ (ศักดิ์) รัตนชัย ได้ใช้ลานวัดกู่คำ เป็นสถานที่สอนภาษาคำเมือง และนาฎศิลป์เมืองเหนืออันเป็นเอกลักษณ์ของท้องถิ่น ให้แก่เด็กๆ และได้คิดประดิษฐ์ท่ารำเพื่อใช้ในการสอน จากภาพจิตรกรรมฝาผนังรูปแต้ม วัดนาแส่ง อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง เป็นภาพการร่ายรำซึ่งวาดโดยสล่าน้อยซาว ในสมัยรัชกาลที่ 5 เป็นท่ารำก๋งยิง 1 และก๋งยิง 2 และประยุกต์กับภาพจิตรกรรมฝาผนังรูปแต้มวัดเวียงต้า อำเภอลอง สมัยขึ้นนครลำปาง เป็นท่าก๋งยิง 3 เวียงต้า และภาพจิตรกรรมฝาผนังในวิหาร วัดพระธาตุลำปางหลวง เป็นท่ายอพนมตั้งเกล้า นำมาประดิษฐ์เรียบเรียงให้เป็นท่ารำฟ้อนเมืองเผียไหมลำปาง 58 ท่ารำ ประกอบดนตรีเพลงเผียไหมลำปาง เผยแพร่ในจังหวัดลำปาง และมีการถ่ายทอดสืบต่อกันเป็นรุ่นๆ ปัจจุบันมีสถานศึกษา จำนวน 14 แห่ง จัดการเรียนการสอนฟ้อนเมืองเผียไหมลำปาง และชมชมจุมสะหรี แม่ลูกข่วงเจิง วัดกู่คำ เป็นสถานที่สอนการฟ้อนเมืองเผียไหมลำปาง และเผยแพร่ศิลปะการแสดงพื้นเมืองเหนือแก่ผู้สนใจทั่วไป
    วันนี้ "จุมสะหรี" ฟื้นชีพอีกครั้ง โดย "ครูแมว" ลูกศิษย์หญิงสายตรง ครูศักดิ์ สักเสริญ รัตนชัย เปิดสอนฟ้อนรำพื้นเมืองเหนือ แม่ท่าดั้งเดิมของ อาจารย์สักดิ์ฯ สอนฟรี ทุกวันเสาร์ 09.00 - 11.00 น. สนใจไปสมัครได้ที่ "จุมสะหรี วัดเกาะวาลุการาม" หรือ ติดต่อ อาจารย์สุจิตร ศรีนุต รองประธานเครือข่ายลำปางรักษ์เมืองเก่า ที่พิพิทธภันณฑ์การเรียนรู้ วัดเกาะฯ กาดกองต้า